ช่วงนี้เป็นช่วงปรับตัว แล้วก็เป็นคนใหม่ของที่นี้ ก็เลยมีเรื่องตื่นเต้นหลายอย่างหน่อย
ข้างล่างเป็นจดหมายที่ส่งให้พี่ที่กพ ครับ ขี้เกียจเทเหล้าเก่าในขวดใหม่ ก็เลย copy
มาวางมันซะเลย ลองดูครับ มีอะไรตื่นเต้น.....
ถึงพี่อรใจดี
ผมยิ่งยศครับ พอจำได้มั้งครับ ใส่แว่น ตัวดำ...
ตอนนี้ผมอยู่สวีเดน ที่เมืองลุนด์ได้อาทิตย์กว่าๆ แล้วครับ
การใช้ชีวิตไม่มีปัญหามากครับ อาจจะอยู่ในช่วงปรับตัว
ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องการเรียน การสื่อสาร ซึ่งผมก็ยอมรับว่า
ภาษาอังกฤษผมไม่ค่อยแข็งแรงครับ เลยลำบากนิดหน่อย
แต่ไม่เป็นปัญหาครับ พอถูไถไปได้ครับ
ตอนนี้ปัญหามันมีอยู่ว่า ผมอยู่สวีเดนต้องต้องมี
Personal Number ทุกคนที่นี้มีครับ ใช้แทนชื่อได้เลย
ซึ่งไปขอได้ที่ Tax office หรือภาษาเค้าคือ skattevagen
ครับ อันนี้ต้องรีบไปทำเลยครับ ใช้ Passport เนี๊ยะแหละ
ครับ ซึ่งมันต้องรอถึง 1-2 อาทิตย์ครับ
ต่อมาครับ ได้ Personal Number แล้ว ถึงจะเปิดบัญชี
ธนาคารได้ครับ ซึ่งผมแลกเป็น Draft มา ฉะนั้น หลังเปิด
บัญชีนี้ ต้องรออีกประมาณ 1 อาทิตย์ครับ กว่าเงินจะ
โอนเข้าได้
เริ่มเห็นช่วงเวลาลำบากใจแล้วใช่ไหมครับ ต้องใช้เวลา
อย่างน้อย 3 อาทิตย์ ถึงจะดำเนินการเรื่องการเงินเสร็จ
ผมเตรียมเงินติดตัวมาได้ประมาณเดือนนิด นี้ผมยังลุ้น
เลยครับ เพราะเดือนนิดๆ ผมลืมไปว่า ต้องจ่ายค่าหอด้วย
ก็จะหมดครับ ที่อยู่ได้เดือนนิดๆ อาจจะได้ครึ่งเดือน
ซึ่งมันเฉียดกับ Process ที่ทำเรื่องการเงินพอดี
แต่ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมคิดว่าน่าจะแก้ปัญหาได้
แต่ฝากพี่อรเตือนใครก็แล้วแต่ที่จะมาสวีเดน ให้เตรียม
เรื่องนี้ไว้ให้ดีครับ จริงๆ กรณีผมคงไม่ต้องลุ้นอะไร
ถ้าไม่ใช่ว่าช่วงนี้ เป็นหน้าเทศกาลของที่สวีเดนครับ
มีวันหยุดเป็นว่าเล่น พรุ่งนี้วันพฤหัสก็หยุด วันที่ 6 ก็หยุด
ธนาคารก็หยุดตาม อะไรๆ ก็เลยช้าไปหมดครับ
เรื่องต่อมา ผมมาอยู่ได้อาทิตย์หนึ่งแล้วครับ แต่ยัง
ไม่ส่งเอกสารให้สถานฑูตเลยครับ ตอนแรกกะว่าจะ
รอเลขที่บัญชีก่อน แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจแล้วครับ พี่อร
คิดว่ายังไงครับ รีบส่งไปเลยใช่ไหมครับ แต่พรุ่งนี้
วันหยุดราชการ ไม่รู้ว่าสถานฑูตหยุดตามเค้าหรือเปล่า
คงได้ติดต่อไปวันศุกร์แหละครับ ซึ่งหมายความว่า
ผมคงได้ส่งเอกสารไปสถานฑูตอาทิตย์หน้าแน่ๆ
คงมีเรื่องมาระบายกับพี่เท่านี้แหละครับ
ช่วงนี้ที่เมืองไทยอากาศคงเปลี่ยนแปลงบ่อยใช่ไหมครับ
ระวังสุขภาพด้วยครับ ....
อันนี้เพิ่มเติมครับ
เรื่องที่ไม่น่าตื่นเต้น เพราะใครก็ตามมาเมืองนอกต้องเจอทุกคน
ภาษาครับ ผมไม่ใช่คนเก่งภาษาอะไร พอไปได้ แต่พอมาเจอ
เวลาเค้าอภิปรายเกี่ยวกับงานกัน (อาจารย์ผมให้เค้าฟังด้วย จะได้
ซึมซาบบรรยากาศ และรู้วิธีทำงาน) โห นอกจากเนื้อเรื่องมันยาก
แล้ว ไอ้ภาษาที่มันฟังแทบไม่ทัน มันยิ่งไม่ทันเข้าไปอีกครับ
คนนั้นพูด ยังไม่ทันจบ ยังไม่ทันเข้าใจ คนข้างๆ พูดต่อทันที วันแรก
ช็อคครับ สัปดาห์นี้ครั้งที่สอง เริ่มชื้นใจขึ้นมาหน่อย
ความแตกต่างกับ lecture ก็คือ Lecture เราตามเนื้อหาไปเรื่องๆ
ซึ่งมักจะสอดคล้องกับ เป็น Step by step แต่การอภิปรายกัน
จะมีความเห็นขัดแย้งกัน สอดคล้องกัน สลับไปมาตลอด บางทีก็
ไถลนอกเรื่องไปไหนไม่รู้ .... ตอนนี้จิตใจก็เลยไปไหนไม่รู้เหมือนกัน...ฮา
ปรึกษารุ่นพี่ที่เรียนเอกอยู่ที่ออสเตรีย ก็ได้ความว่า มันก็เป็นอย่างเนี๊ยะ
แหละน้องเอ๋ย... อีกสักเดือนเด๋วก็ชิน....
แล้วเด๋วมาดูกันครับว่า 1 เดือนผ่านไป ข้ากระผม จะเป็นเยี่ยงไร
แล้วถ้ามันยังไม่ชินล่ะ ฉิบ.... แล้ว พี่น้อง....
คงต้องติดตามตอนต่อไป ด้วยใจระทึกพลัน
